_{براي پري جذامي آپ نموديم تا از شر بادكنك ها خلاص شود ( دو نقطه + دي )}

^{تازه فهمیدیم آدمک های دور و برمان (البته ۹۰در صد نه بیشترشان!!)مانند بادکنک می مانند!!!هر کدام هم سایز مخصوص به خود را دارند!!کوچک...بزرگ...متوسط...حتی بعضی ها مثل این بادکنک شانسی ها خیلی خیلی بزرگ اند!!اما پایین خره!!ببخشید! بالاخره!!هر کدام گنجایش حد مشخصی از هوا را دارند!!هوایی که از ریه های سادگی ما یا بهتر بگوییم!خریت های همیشگی ما دمیده میگردد و آنها را باد می کند!!باد می کند...باد می کند...تا حد انفجار!!!بی جنبه باشند می ترکند...این روزها تنها صدایی که می شنویم صدای ترکیدن اطرافیانمان است!!بومب!بومب!!افسوس که گنجایش گنجاندن ما و افکار کودکانه یمان را نداشتند...}

^{دوباره تبریز...دوباره خوابگاه یک...دوباره اتاق شش...دلمان تنگ بود برای تنهایی هایمان...بین درسهای این ترم!یعنی بین الکترونیک و معماری و طراحی الگوریتم و پایگاه و نظریه زبان ها و ماشین ها (با اعتماد عزیزمان)و چه و چه و چه!!تنها از الکترونیک خوشمان می آید و بس!بقیه درسها حکم لا لایی دارند برایمان!!تحمل قاهری با آن همه چین برایم دشوار است!!حتی جورابش هم چین دار بود!!!!!!با آن رنگ رژ لبش می خواهد چه را به که ثابت کند؟}

^{اگر از احوالات ما جویا باشید...خوبیم...اما شما باور نکنید...فردا مسافریم...و جاده ما را می خواند بد جور...دلمان برای تنهایی های خواب گاه گونه یمان تنگولیده ...خدا هم که ماه را تالاپی انداخت توی آسمان و با زبان بی زبانی گفت : بنده ها هررررری !! میهمانی تمام شد ! چه میهمان بی بهره ای بودیم امسال...}

^{امروز تولد لیدا جونمان است و مبارک است انشا الله ...امروز خیلی خوب شدیم ما ! به قول بهروز وثوقی چشم شیطون کر ... گوش شیطون کور !!!}

^{ازگفته های بچه شیر دلمان شکست... هر چند بی منظور ...اما تلخ بود... و تلخ ها همیشه برای ما پررنگ ترند..}

^{خ د ا ی ا     اگ ر     ا ش ت ب ا ه     م ی ر و  م   .. ی ا   ر ا ه    ر ا   ب ر   م ن   ب ب ن د ... ی ا   گ ا م ه ا ی م   ر ا  س س ت    گ ر د ا ن ..... ی ا    ا ن ی س ...}

^{منزل خانم ابتکار....}

^امشب...

^{شبمان نمرده است....اما...زنده اش می داریم...}